माझ्या शहिद जवानांना ही कविता अर्पण...

बसवेश्वर भुरे (तृतीय वर्ष) विद्युत अभियांत्रिकी

बघ ना आई वेळ आज कशी वैरीन झालीय...

तुझी भेट न घेताच माझी जाण्याची वेळ आलीय...

 

घायाळ जरी झालो तरी

अजुन सुद्धा लढत आहे 

आई... इंच इंच जखमा छातीवर घेऊन पत्र शेवटचं लिहतो आहे,

पत्र शेवटचं लिहतो आहे...

 

लहानपणीच्या सर्तच गोष्टी आई जश्याच्या तश्या आठवतात 

या बर्फावरती माझ्या डोळ्यातली आसतंसुद्धा गोठवतात

खुपदा वाटतं आई 

तुझ्या कुशीत येऊन निजावं 

तुझ्या प्रेमाच्या वर्षावात 

पुन्हा एकदा भिजावं

मला पण ठाऊक आहे, 

असं आता होणार नाही

आपलं घर आठवून आई,

एकटा रडतो आहे

रडता, रडता आई पत्र शेवटचं लिहतो आहे... 

रक्षाबंधनाला बांधलेल्या साखीचा धागा छकुली अजून हातात आहे

यावेळी ओताळणीही दिली नव्हती

हे ही माझ्या ध्यानात आहे

तुच सांग छकुली आता

तुला ओवाळणी काय देऊ

इथून निघून गेल्यावरती

रक्षाबंधणाला कसा येऊ 

ज्या हातात राखीचा धागा आहे 

त्याच हाताने लिहली आहे.

तुला आठवता आठवता छकुली पत्र शेवटचं लिहतो आहे..

 

माझ्यामुळे सखे तुझे

आयुष्यच आता विराण होणार आहे माझ्यासोबत मी तुझे

सर्वस्वच नेणार आहे.

आपल्या दोन चिमण्यांना

माझा शेवटचा पापा दे 

त्यांच्या डोक्यावर तुझा हात ठेऊन

माझा शेवटचा आशीर्वाद दे

बघ न सखे वेळ कशी 

सर्रर... कण निघून जात आहे

काळोख माझ्या डोळ्यासमोर

थैमान घालत आहे...

 

आई...आई...आई

पुन्हा चार दोन गोळ्या

काळजामध्ये लागल्या आहे

तुमच्यासाठी बाबा... 

बरंच काही करायचं होतं

तुमच्या खांद्यावरच ओझं थोडं 

माझ्या खांद्यावर घ्यायचं होतं 

पहा ना बाबा! 

दैवानं आपला कसा घात केला

माझ्या प्रेताचा भार सुद्धा

तुमच्याच खांद्यावरती दिला 

तुमच्यासाठी काही करू शकलो नाही म्हणुन... 

मरणाआधी मरतो आहे

मरता... मरता बाबा पत्र शेवटच लिहतो आहे.

 

तुझ्या सगळ्या आठवणी भैय्या 

मनात घर करून बसल्या आहे आताच...चार दोन गोळ्या

उजव्या दंडात गोळी घुसताच 

तुझी आठवन हेलावुन गेली

मी तुझा उजवा हात आहे

असं म्हणायची वेळ सुद्धा आता सरून गेली 

आपल्या छोट्या छकुलीची काळजी तू घेत जा

माझ्या वाटणीची राखी सुद्धा तूच आता बांधत जा... 

आपल्या तिघांचा लहानपणीचा फोटो पाहून

एकटाच झुरतो आहे 

झुरता झुरता भैय्या पत्र शेवटचं लिहतो आहे....

तश्या तुझ्या सगळ्या आठवणी

पुन्हा मनामध्ये जागल्या आहेत

तश्या तुझ्या सगळ्या आठवणी

पुन्हा मनामध्ये जागल्या आहेत

माझ्या डोळ्यासमोर आई

काळोख दाटून येतो 

आहे ईच्छा नसताना ही

तुझा शेवटचा निरोप घेतो आहे

आई जमलंच तर मी पुन्हा

जीवन होऊन येणार आहे

अन त्यावेळी सुद्धा फक्त

तुझ्याच उदरी 

जन्म घेणार आहे 

आई तु रडू नकोस, 

तुझ्या उसाश्याचा आवाज कानी येतो आहे

आवाज ऐकता, ऐकता... लढता, लढता...

झुरता, झुरता... मरता, मरता पत्र शेवटचं लिहतो आहे.. पत्र शेवटचं लिहतो आहे...